Het idee voor de Fishermen’s Trail ontstond niet ineens. Tijdens het wandelen van het het Trekvogelpad, zo tussen de kilometers en de gesprekken door, zei Mer ineens: “Portugal, dat lijkt me ook wel wat.” En voor we het wisten, zaten we in december al midden in de voorbereiding. We begonnen met het zoeken naar een route die ons aansprak. Iets met zee. Met natuur. Met rust.
Al snel kwamen we uit bij de Fishermen’s Trail: een spectaculair kustpad langs de westkust van Portugal, dat kleine vissersdorpjes met elkaar verbindt via zandpaden, kliffen en eindeloze oceaanzichten. Daarna volgde alles wat bij de voorbereiding hoort. Vluchten boeken. Uitzoeken waar we konden overnachten. Een huurauto regelen voor na de finish. Onze uitrusting nalopen en waar nodig dingen vervangen. Lijstjes maken. Plannen aanpassen. Je kent het wel.
Wij kozen ervoor om de trail van noord naar zuid te lopen, met onze start bij São Torpes en de finish in Lagos. Maar het mooie van de Fishermen’s Trail is dat je alle vrijheid hebt. Je kunt hem ook andersom lopen, of in losse etappes. Alles kan. En dat is precies wat deze trail zo aantrekkelijk maakt.
Spannende start van de Fishermen’s Trail
Eindelijk was het zover: onze Fishermen’s Trail ging beginnen. Vanuit Rotterdam vlogen we naar Portugal, klaar voor een nieuw wandelavontuur langs de ruige zuidwestkust. We hadden ons goed voorbereid. Dachten we. Op luchthaven Lissabon stonden we bij de bagageband te wachten. Rugzakken kwamen voorbij. Koffers ook. Nog meer koffers. Maar geen rugzak van Mer.
Die van mij was er wel.
Die van haar niet.
Even sloeg de paniek toe. Dit was letterlijk haar hele uitrusting. Haar kleding. Haar wandelspullen. Haar huis voor de komende weken. Terwijl Mer bij de balie ging staan om de vermissing te melden, liep ik nog een keer langs alle bagagebanden. En nóg een keer. Ik rekende ondertussen snel uit wat we eventueel konden delen. Drie onderbroeken. Twee shirts. Een paar extra sokken. Morgen zouden we toch in Lissabon zijn. Daar was vast een Decathlon. We zouden het oplossen. Dat doen we altijd.
Maar toen gebeurde het onverwachte.
Daar lag haar rugzak. Niet op de gewone band, maar tussen de ‘odd luggage’, verstopt tussen een rij golftassen. Geen idee waarom hij daar terecht was gekomen. Maar daar lag hij. Heel. Compleet. En vooral: gevonden. Wat een opluchting. Met onze rugzakken — elk ongeveer 7 kilo — verlieten we opgelucht het vliegveld. Ons avontuur kon nu écht beginnen.
- Onze planning van de Fishermen’s Trail
- Etappe 1: Sinès – São Torpes 10,6 km
- Etappe 2: São Torpes – Porto Covo 13,1 km
- Etappe 3: Porto Covo – Vila Nova de Milfontes 23,4 km
- Etappe 4: Vila Nova de Milfontes – Almograve 15,8 km
- Etappe 5: Almograve – Zambujeira do Mar 22,6 km
- Etappe 6: Zambujeira do Mar – Odeceixe 23 km
- Etappe 7: Odeceixe – Aljezur 24,7 km
- Etappe 8: Aljezur – Arrifana 21 km
- Etappe 9: Arrifana – Carrapateira 22,8 km
- Etappe 10: Carrapateira – Vila do Bispo 15,8 km
- Etappe 11: Villa do Bispo – Sagres 25,9 km
- Etappe 12: Sagres – Salema 23 km
- Etappe 13: Salema – Luz 12,3km
- Etappe 14: Luz – Lagos 12,6 km
- Bonus 1: Ferragudo – 35 km uit de kust – Monchique
- Bonus 2: Silves – Mexilhoeira Grande – Alvor – Lagos
Lissabon
We begonnen ons avontuur in Lissabon. Niet meteen de trail op, maar eerst even landen. De stad verkennen. Acclimatiseren en genieten. We verbleven in een rustige wijk net buiten het drukke centrum. Een fijne plek om aan te komen. Overal stonden jacaranda’s in bloei, met hun paarse bloemen die de straten kleurden. We slenterden door smalle straatjes, bewonderden de oude gebouwen en genoten van de sfeer.
Op aanraden van onze hospita aten we in een klein lokaal restaurant. Simpel en goedkoop. En heerlijk. Een espresso voor €0,70 — dat voelt bijna onwerkelijk als je uit Nederland komt. En natuurlijk konden we de pastel de nata niet overslaan. Warm. Knapperig. Perfect. We maakten die dag al flink wat kilometers. Geen trailkilometers, maar stadskilometers. Een soort prelude. Een zachte overgang van thuis naar trail.
Onze planning van de Fishermen’s Trail
De Fishermen’s Trail is ongeveer 225 kilometer lang en volgt de spectaculaire zuidwestkust van Portugal. Kliffen, stranden, visserspaden en eindeloze oceaanzichten. Wij kozen ervoor om te starten bij São Torpes en te finishen in Lagos. Omdat we eind mei liepen — relatief laat in het seizoen — hielden we rekening met de temperatuur. We pasten onze etappes aan en planden bewust rustdagen (0-dagen) in. Zo konden we wandelen in ons eigen tempo en ook echt genieten, in plaats van alleen maar kilometers maken.
Zoals altijd maakten we een uitgebreid Excel-overzicht met onze etappes, accommodaties en afstanden. En natuurlijk pasten we de route aan met de extra kilometers naar onze slaapadressen. Dat hoort er nou eenmaal bij. De volgende stap: eindelijk de trail op.
Etappe 1: Sinès – São Torpes 10,6 km
Met een taxi reden we naar Estação Oriente, het moderne station van Lissabon. Daar stapten we in de Flixbus richting Sines. Het voelde gek om zo snel van stad naar trailmodus te schakelen, maar tegelijkertijd ook goed. Dit was waar we voor kwamen. Tijdens de busrit namen we een spontaan besluit. In plaats van een taxi te nemen van Sines naar São Torpes, zouden we dat stuk gewoon wandelen. Onze benen waren uitgerust. Onze rugzakken licht. Waarom niet?
De wandeling Sines uit begon niet bepaald spectaculair. We liepen langs een weg, omringd door zware industrie. Een raffinaderij. Opslagtanks. In de verte lagen enorme tankers stil op zee. Het voelde een beetje vervreemdend, zo vlak voor een natuurtrail. Maar gelukkig lieten we dat decor al snel achter ons. Als je de trail van zuid naar noord loopt, blijft dit uitzicht veel langer je horizon. Op dat moment waren we extra blij met onze gekozen richting. Langzaam veranderde het landschap. Het werd droger. Ruimer. En al snel verschenen de eerste kustplantjes, met hun dikke blaadjes en kleine bloemen. Het begin van de natuur waar we zo naar hadden uitgekeken.
Bij São Torpes zagen we het bord van de Rota Vicentina. En daar waren ze: de eerste groen-blauwe markeringen van de Fishermen’s Trail. Dat moment. Dat je weet: nu begint het echt. Nou ja, bijna dan. Nog geen paar minuten later struikelde Mer over een klein steentje en ging onderuit. Resultaat: een klassiek kinderknietje. Gelukkig niets ernstigs. En eerlijk is eerlijk — een beetje aniemietaasie hoort erbij. Dat is tenslotte ook onderdeel van onze avonturen. We stopten bij een klein café langs de route en aten een pasteitje. Even zitten. Even landen. Even genieten van het besef dat we onderweg waren.
Na 10,6 kilometer bereikten we onze campsite, waar onze safaritent al op ons stond te wachten. Eigenlijk zouden we pas de volgende dag beginnen, maar ongemerkt waren we al gestart. Onze eerste traildag was een feit. De zon scheen. De lucht was helder. En de mensen die we ontmoetten waren vriendelijk en ontspannen. Dit voelde goed.
GPX Track dag 1
We maakten tijdens iedere wandeldag een GPX-track. Mocht je daar interesse in hebben, dan kun je die via het kaartje downloaden (klik op ‘Details’ ). Let er wel op dat dit een track is van iedere stap die wij hebben gelopen. Dus óók daar waar we zijn misgelopen en waar we gepauzeerd hebben. Als je inzoomt op het kaartje en de blauwe lijn, dan zul je die van-de-gebaande-paden-stappen ongetwijfeld tegenkomen 🙂
Etappe 2: São Torpes – Porto Covo 13,1 km
Vroeg op: al om half 7 gingen op pad. Onderweg zagen we bij alle parkeerplekken de nodige camperbusjes en auto’s al dan niet voorzien van daktent en surfplank. Het pad was over mul zand net boven de kust. Misschien omdat de afstand naar Porto Covo maar 10 km was viel het reuze mee. Porto Covo kwam al snel in zicht. We liepen de toeristische route. Via trappen afdalen naar strandjes of door nauwe doorgangen. Het waaide en dat was best lekker met deze temperaturen. Aangekomen in Porto Covo een koffietje gedaan als tweede ontbijt. Na het inchecken een rondje dorp gedaan en heerlijk op de kliffen in het zonnetje gezeten. We keken naar de golven die hard tegen de kust beukten. Porto Covo is voor veel wandelaars hun startpunt omdat het met OV te bereiken is.
TIP: Als je route van zuid naar noord loopt, dan kijk je een flink deel van de Fishermen’s Trail tegen de naderende industrie van Sinès aan. Wij vonden dat niet heel inspirerend.
GPX Track dag 2
Etappe 3: Porto Covo – Vila Nova de Milfontes 23,4 km
Door een enthousiast vogeltje op de waslijn werden we wakker gefloten. We vertrokken weer vroeg. Alle verhalen over deze etappe van de trail zijn op zijn minst huiveringwekkend. Zand, zand en zand. En dan van het mulle soort. Je weet wel, waar je een hekel aan hebt als je via een duin de zee wilt bereiken. Porto Covo uit begon al uitdagend met een handen en voeten-klimmetje. Gelukkig liepen we voor een groot deel in de koelte van de ochtend. En, eerlijk is eerlijk, het was een mul zandpad op de kliffen boven die mooie kust. Er was een beetje zeenevel in de ochtend. Prachtige vegetatie en bovendien genoeg kleine fauna. We zagen een hop een hagedis vangen, vlinders, zilverreigers, kleine vogeltjes, torretjes en mieren-snelwegen.
Onze watervoorraad water ging hard met dat harde werken in het zand. Vlak voor het eindpunt gooiden we onze schoenen leeg. Het was een prachtige dag geweest. Huiveringwekkend? Nee, maar zeker wel hard werken. Een klein mysterie, maar waarschijnlijk natuurkundig te verklaren, was dat in onze rechterschoen méér zand zat dan in de linkerschoen 🤷♀️
GPX Track dag 3
Etappe 4: Vila Nova de Milfontes – Almograve 15,8 km
Op deze dag hadden we de keuze tussen een drukke weg en brug of een veerpontje naar de andere oever. Dat werd natuurlijk het pontje en dat kunnen we ook van harte aanbevelen. Wij waren niet de enigen die niet over de weg en brug wilden lopen. De overtocht duurde iets van 5 minuten. Maar toch leuk om zo een wandeldag te beginnen. Het eerste deel van deze dag ging door wat akkerbouwgebied, maar al snel kwamen we weer bij de kust en een deel liepen we onder de kustvegetatie door. Eenmaal weer op het zandpad aangekomen, begon het harde werken weer. Niet altijd zagen we de kust. Bovendien voelde het ietwat paradoxaal: heel erg warm, de zee onder je, maar met geen mogelijkheid de stranden op kunnen vanwege de kliffen. Tegen het middaguur bereikten we het kleine Almograve. Waar we een extra dag zijn gebleven. Even onszelf rust gunnen van het wandelen en de hitte. Wát een leven zo!
GPX Track dag 4
Etappe 5: Almograve – Zambujeira do Mar 22,6 km
Al snel kwam het mulle zand weer in zicht. Op de kaart zagen we dat de route landinwaarts naar Cavaleiro leidde. Het pad was uitdagend, maar zo verschrikkelijk mooi. Met wat klimmetjes en een watertje dat we moesten passeren. Geweldig hoe de ooievaars hier hun nesten hebben op de kliffen. Via een een wat saaie weg wandelden we naar Zambujeira do Mar. Gelukkig het laatste stukje wel weer langs de kliffen. Direct boven het strand staat de Capela de Nossa Senhora do Mar. We hebben een donatie gedaan en kregen een lintje als bedankje. De route van deze dag was misschien wel een van de mooiste tot dan toe.
GPX Track dag 5
Etappe 6: Zambujeira do Mar – Odeceixe 23 km
Via een klimmetje liepen we het dorp uit. Heel langzaam verdreef de zon de mist, wat mooie plaatjes opleverde. Als snel kwamen we langs een wilde dierenverzameling. Blijkbaar is er iemand hier die dat doet. Ineens was daar een gnoe (of wildebeest?) en er zouden ook zebra’s zijn. Vanwege een landgoed en een gebied met kassen moesten we een klein stukje meer het binnenland in. Een stukje over asfalt. Niet echt fijn. Terug bij de kust aangekomen waren daar weer de uitzichten en de druk bezette ooievaarsnesten. Na Azhenda do Mar vroeg het pad om iets meer toewijding: handen bij de klimmetjes, waterstroompjes passeren en door nauwe dichtbegroeide paadjes. Geen straf, want het ruikt hier door de cistus geweldig. Bij Praia Odeceixe liepen we het binnenland weer in. Daar mondt de rivier de Seixe uit in de zee. Over asfalt én een brug liepen we Odeceixe in. Deze etappe was misschien wel weer nóg mooier. Zeker avontuurlijker. We liepen de provincie Alentejo uit en de Algarve in.
GPX Track dag 5
Etappe 7: Odeceixe – Aljezur 24,7 km
Na 3 km over asfalt liepen we weer op het mulle zand boven de kust. Deze dag was een dag die veel over wegen liep. Niet altijd asfalt, soms onverhard, maar toch een harde ondergrond. Vlak na Rogil raakten we het groen-blauwe bordje kwijt. Daar kwam wit-rood voor in de plaats. Hadden we een bord gemist? Waren we van de route af? Niet volgens de gps. We liepen nu op de E9 die het hier even over neemt. Wist je dat die van Sagres helemaal tot aan de Baltische staten loopt?! Alleen al tussen Bretagne en Kaliningrad 5000 km. Een uitdaging voor… ooit?
We vierden een mijlpaal: op deze dag passeerden we de 117km. De helft van onze totale afstand op deze trail; yeah!! Via een rotsig pad passeerden we een honden- en kattenopvang. Daar hebben we met een vrijwilligster gekletst. Even daarna liepen we Aljezur in. ‘Ons huis’ lag 50 meter boven de rest van het dorp. Dat was een aardig klimmetje. In Aljezur hadden we weer een nul dag. Hadden we mooi tijd om de oude kasteelruïne te bezoeken.
GPX Track dag 7
Etappe 8: Aljezur – Arrifana 21 km
Met belangstelling bekeken we een bij (geen idee, in ieder geval een vliegbeest) die een gaatje groef in het zand. Ze ging er naar binnen en bij het verlaten ervan gooide ze (?) het weer dicht. Zou ze eitjes gelegd hebben? Een tweede ontbijt hadden we bij Monte Clerigo. Daar waren al heel wat surfers actief. Een vogel die we steeds tegenkwamen was de kuifleeuwerik. Leuk! En ooievaars natuurlijk. Tegen het middaguur arriveerden we in Arrifana. Het werd een beetje bewolkt en tegen de tijd dat we ons hotel vonden vielen er zelfs drie druppels regen. We waren iets te vroeg voor het inchecken, maar mochten al wel gebruik maken van het zwembad. Dat hebben we gedaan, hoewel het water aardig koud was.
GPX Track dag 8
Etappe 9: Arrifana – Carrapateira 22,8 km
Het pad voerde ons het dorp uit en al vrij snel terug naar de zee. Na een steile afdaling was daar natuurlijk ook weer een fikse klim. Heel lang volgden we een onverhard pad. Uiteindelijk liepen we Praia Carrapateira op. We deden de schoentjes uit en gingen lekker met de voeten in het water, heerlijk. Het laatste stuk het dorp in ging opnieuw over zand. We vonden ons onderkomen van die dag in een kamer in een gasthuis. Onze alleraardigste gastvrouw had allerlei lekkernijen voor ons neergezet, zo lief! We kregen zelfs een glaasje port van haar. Dit was onze negende wandeldag en we hadden er zo’n 145 km op zitten. Wat een gave route is die Fishermen’s Trail, zeg!!
GPX Track dag 9
Etappe 10: Carrapateira – Vila do Bispo 15,8 km
Deze etappe staat te boek als moeilijk. Wij hebben ‘m extra moeilijk, maar supergaaf gemaakt. De route voerde ons het dorp uit. Langs een historische plek waar een islamitisch vissersdorp is uitgegraven, het haventje en wat surf shacks. Vlak daarna daalden we af naar een strandje waar de wegwijzer ons de mogelijkheid bood om het pad bovenlangs te volgen òf -als de zee het toeliet- een alternatief pad te volgen via het strand. Wij kozen -uiteraard- voor het strand, de grote keien en het avontuur. Steile klimmetjes, lage bosjes en navigeren op een niet bewegwijzerd pad. Altijd leuk en veel uitdagender.
Het deed ons denken aan onze wandeling in de Mercantour. Toen we het officiële pad terugvonden, hebben we even gepauzeerd, genoten van het uitzicht en van de stappen achter ons. Het pad leidde ons steil naar beneden en even zo steil weer omhoog. Wat volgde was een heel lang onverhard pad, Zo liepen we Vila do Bispo in. waar we onze laatste nul-dag zouden hebben.
GPX Track dag 10
Etappe 11: Villa do Bispo – Sagres 25,9 km
Dit was de dag dat ‘ we het hoekje zijn omgegaan’. Heel lang volgden we een onverhard pad en steeds hadden we Cabo São Vicente en Sagres in het vizier. De kliffen werden almaar steiler. De grond onder onze voeten veranderde eerst in een soort maanlandschap (grijs en veel keien) en kon later door voor iets wat op Mars leek: grote hoge keien en rood zand. Dat liep zeker niet gemakkelijk. Maar, altijd nog beter dan asfalt.
De vuurtoren bij de kaap was nu, in tegenstelling tot de eerste keer dat ik hier was, niet meer open voor bezoek. De ‘laatste bratwursten-kraam voor Amerika’ staat er nog wel steeds. Bussen met toeristen reden af en aan. We liepen oostwaarts richting Sagres en het leek alsof iemand de airco had uitgezet. De wind viel weg en de temperatuur was hoog. Iets van rond de 30 graden. Mer wilde graag zien waar wij in 2004 met Pa zijn geweest. Dus de twee forten hebben we maar direct bezocht. De weersverwachting voor de volgende dag zou erg warm zijn.
GPX Track dag 11
Etappe 12: Sagres – Salema 23 km
Dit zou volgens de boekjes de meest moeilijke etappe van de Fishermens’ trail zijn. Gelukkig bleef het een beetje bewolkt. Een ramp voor alle andere toeristen, heerlijk voor ons, want niet zo superwarm. Wij liepen al snel Sagres uit via het strand en klommen via rode klei naar de kliffen. We zagen een prachtige zonsopgang. We werden bij stilstaan een beetje lastig gevallen door kleine zwarte vliegjes, dus: doorlopen. Zeenevel trok over en de wind zette op.
We hebben 6 klimmetjes moeten maken van tussen de 80 en 50 meter en even zo vaak ook weer naar beneden. Deze klimmetjes waren zeker niet gemakkelijk. Het betere handen en voeten werk, zeg maar. Maar naar beneden lopen is net zo min gemakkelijk. Voor je het weet glij je uit over losse keitjes. We hadden het idee dat, omdat de trail hier op zijn eind loopt, men had gedacht er nog even alles uit te halen. Nou, dat is gelukt hoor, wat een prachtige etappe. Niet gemakkelijk, maar wel geweldig mooie uitzichten. En oh, weer een gat in een sok. Maar dat gaf niet, we waren bijna bij de finish.
GPX Track dag 12
Etappe 13: Salema – Luz 12,3km
Het dorp uit was al een klim, maar die klim ging verder dan alleen het dorp. Over grote keien en rode aarde. Als snel liepen we weer op de kliffen. Bij ruïnes aan het strand staken we een stroompje over en gingen we opnieuw omhoog. De paden raken door regen redelijk geërodeerd. We denken dan ook dat je hier niet zomaar bij regen kunt lopen, dan moet het erg glad zijn. Al snel kwamen we bij de resten van een oud verdedigingswerk: Forte de Almadena. Bij het afdalen liepen we Burgau binnen en kwam zwaardere bewolking opzetten. We verbaasden ons over de nieuwbouw aan deze kant van de Algarve. Ongelooflijk hoe authentiek Portugal hier verdwijnt. De Fishermens’ Trail gaat juist over de historie van die oude vissersdorpjes, maar die is hier ver te zoeken.
GPX Track dag 13
Etappe 14: Luz – Lagos 12,6 km
De laatste wandeldag. Onze Fishermen’s Trail kwam op zijn eind. We begonnen met een klimmetje het dorp uit. Om het af te leren. Prachtige nevel in wat lager gelegen gebied en vanaf het Atalaia punt liepen we weer over de kliffen. Via kleine dorpjes met mega grote huizen naderden we Lagos. De vuurtoren, de lange loopplankroute en de prachtige rotsen voor de kust van Lagos. Bij het eerste terrasje dat we tegenkwamen hebben we koffie gedronken en ontbeten. You’ll never walk alone speelde over de radio, zo grappig!
Lagos was gelijk erg druk. Veel verkeer, veel policia, veel toeristen en allemaal op pad met bootjes naar grotten en dolfijnen. Dat zouden wij de volgende dag ook doen, omdat we dat destijds met onze Pa ook deden. Het station was iets verder dan ons overnachtingsadres, maar omdat dat het station het officiële eindpunt is, zijn we toch daar naartoe gelopen. Het horloge telde de meters af terug naar nul.
Wat een bijzondere wandeltocht was dit. Terecht het mooiste kustpad van Europa vinden wij. En de Portugezen zijn superleuk. We hebben onze huurauto opgehaald om daarmee nog een paar daagjes vrij door te brengen.
GPX Track dag 14
Bonus 1: Ferragudo – 35 km uit de kust – Monchique
Op weg naar Ferragudo. Daar hadden wij een date met Wildwatch waar wij de dolfijnen- en grottentour van 2,5 uur hadden geboekt. Om 10uur de ribboot in en met een snelheid van 50 km/u op zoek naar dolfijnen. Het duurde tot 35 km buiten de kust dat we de eerste kleine groep dolfijnen tegenkwamen. Of we het heel vervelend vonden als de 2,5 uur een beetje zouden uitlopen? Nee! Natuurlijk niet! Om even daarna een veel grotere en actieve familie tegen te komen. Zo ontzettend gaaf om ze in het wild te zien zwemmen. Er is door Wildwatch een (onderwater-) filmpje gemaakt. Dat kun je hieronder zien. Het wachtwoord is: wildwatcher
Deze kust is geweldig. Mooie doorkijkjes, oude grotten. Na bijna 4 uur (!) waren we weer terug in de haven van Ferragudo en werden we getrakteerd op koffie en koekjes, veel informatie over het waterleven én de beelden die zij hadden gemaakt. Het was S U P E R! Niet alleen het zien van de dolfijnen, ook het snelle varen was gaaf. Al met al wat later geluncht en daarna stapten we in de auto op weg naar Fóia, hoogste punt van de Monchique. Mer reed zichzelf misselijk, dat kan zij :-). We genoten desondanks van het uitzicht vanaf de top. Die top staat trouwens wel helemaal vol met (militaire) radar/ navigatie zaken.
Bonus 2: Silves – Mexilhoeira Grande – Alvor – Lagos
Onze laatste dag in Portugal. Op weg naar Silves. We bezochten het kasteel, dat duidelijk boven het dorp prijkt. We namen ook een kijkje bij het Museum voor Archeologie. Wel 4 keer stonden we voor de deur van de kathedraal, maar om ons onduidelijke redenen konden we niet naar binnen. Dan maar bij de oude toegangspoort kijken. En bij de ooievaars die daar talrijke nesten hebben.
Onze volgende activiteit was een speurtocht naar flamingo’s. Die zouden vaak te zien zijn bij de Rocha Delicada bij Mexilhoeira Grande. Zegt internet. Maar niet als je zonder afspraak komt, want wij zagen ze niet. We zagen tijdens de wandeling over het pad wel krabbetjes, vissen en mensen op zoek naar ‘scheermesjes’ op het strand. De lunch hadden we in Alvor. Nul herkenning meer met hoe het 20 jaar geleden was. Ook hier tiert het toerisme welig. Op straat is de voertaal Engels, Duits of Nederlands. We zagen op de valreep een blauwe ekster. Die hebben we thuis niet.
Ons avontuur zat erop. Ook fijn om weer naar huis te gaan.
Oja, de cijfers
- We hebben aan trail met alle loopjes naar onze verblijven 267 km gelopen in 14 wandeldagen;
- Alle andere wandelingetjes (bijvoorbeeld die op de vrije dagen) hebben we dan niet meegeteld. Doen we dat wel, dan komen we op een totaal van 510 km;
- In 4 paar sokken zat een gat;
- 1x een kinderknie;
- 1x een snijwondje;
- 2 tubes zonnebrandcrème (factor 30 & 50) weggesmeerd en desondanks bij de dolfijnen allebei verbrand;
- Slechts max 15 andere wandelaars tegelijk met ons die het pad in tegengestelde richting liepen. In onze richting nog minder.
Wil jij meer weten over de Fishermen’s Trail? Begin dan eens bij de Rota Vicentina zelf. Wil je ons er iets over vragen? Laat een reactie achter of stel je vraag via het contactformulier. We beantwoorden hem vraag!
